KIVILCIM

Bir kıvılcımdın sen

Binlerce gök yaşamda

Bir an var oldun sadece

Bir anda ateşe verdin

Geçmişi

Bugünü

Geleceği

Ateşe verdin

Ve yok oldun bir anda

Ardında yanmış bir sonsuzlukla

Barış

12.03.2025

BİR GÖÇ ŞARKISI

Lal çeşmesinden sızan yaşamın gizine karışan soluğum

Uykusuz bir geceye yaslıyor sırtını

Katılıp dev dalgalarına kelimelerin

Bir ahhh dünyasına göçüyorum habersiz

Bavulumda süt kokulu bir yalnızlık

Bavulum ağzına kadar dolu

Bir de cebimde siyah bir balığın öpücüğü

Çocukluğumdan kalan solmuş fotoğraflar gibi

Kimliksiz bir seyyaha boyanıyorum

Yollarda kalbim revan

Bin dallı yemin ağacının avuçlarından içtiğim su

Kanlı bir delilik

Ve çıldırmak

Sessizlik hali zihnimin

Yerçekimsiz boşluk hali

Yakamda bir gül

Alnımdaki derin çizgiler

Yürüyorum

Ve biliyorum uzun bir yol bu

Sonsuzdan gelip başka bir sonsuza giden

Yürüyorum

Tınıda yoksul şarkıların çiçeğe durduğu bahçelerden geçiyorum

Kalbe değil salt kağıda yazılan şiirlerden

Kirpikleri ıslak dünyadan

Sonra topraktan

Karnındaki ölü çocukların zehriyle gaibe karışan

Yürüyorum

Hepsini bırakıp ardımda

Yarından uzağa

En derinine bugünün

Dilimden bir cümle düşüyor sessiz

"Ve perde..."

Barış...

16.05.2022

YİN - YANG

                                                                                                  

Bir deniz bu sevda

Herkes yüzüyor bugünlerde üstünde

Ben biraz daha derine iniyorum

Ne fevkalade bir güzellik 

Selam sana kikirdemesi sonsuz yunus

Selam denizin yelesiz atları

Gökkuşağı rengahenk balıkları mercanları

Göğsünde ay büyüten istiridyenin şarkısı

Selam

Öyle birlik olmuş burada deniz

Öyle yıkanmış ışıkla tertemiz

Büyümüş dünya kocaman olmuş

Uslanmış deli fırtına

Saçlarımı okşayan bir çocuk yel olmuş

Ah ne aydınlık bu sevda

Ne aydınlık

Bir deniz bu sevda

Herkes yüzüyor bugünlerde üstünde

Ben durmuyorum 

İniyorum daha derine

Daha 

Daha

Daha

İniyorum en derine coşkuyla

Fakat indikçe kararıyor sokaklar

Kalabalık boğuluyor

Silüetleri köpekbalıklarının tenhalarda

Ölüm kusan nöbetler tutuyor

Soğuk çöllerine çarpıyorum denizin

Toz bulutlarıyla savruluyorum

Son kırıntılarını soluğumun 

Bir vurgun rüzgarında kaybediyorum

Ah ne karanlık bu sevda

Ne karanlık

Ve sen sevgilim

Aydınlığın içindeki sonsuz karanlık

Karanlığın içindeki sonsuz aydınlık

Kendimi sana bırakıyorum

Barış...

GERÇEKTİR ÜTOPYALAR ELLERİNDE

                                                                                                   

Düşün ki biz seninle aynı evin içinde
Yeni bir güne terliyoruz
Bir güne daha
Bir güne daha
Sonsuz güne daha
Sen bende ölümlü korkularından yıkanıyorsun 
Ben sende bir bütünde çoğalıyorum
Uçsuz bucaksız düş tarlalarında göğeren ekinler
Gerçeğin sofrasına ekmek düşün ki

Düşün ki soyunduğumuz dünya kirli sepetinde
Bir kuşun kalbi çıplaklığımız
Uzanıyoruz suya sere serpe
Bir balık öpücüğünden aldığımız nefes
Doğmak yeniden sıcacık seslerimize

Düşün ki prangalar vurup tövbelerimizi
Dipsiz denizlere atıyoruz
Sarılıp birbirimize çağlarca
Berrak bir aşk iklimine yeniliyoruz

Ve bırak şimdi artık düşünmeyi
Gel yenilelim
Yenilelim
Yenilelim
Hem öyle güzel yenilelim ki sevgilim
Güneş kıskansın
Ay kıskansın

Barış...

02.05.2022

ADINI SESLENİYORUM

                                                                                                  

Adını sesleniyorum yağmur vuruyor geceye
Şehrin pencerelerinde salkım saçak titreyen ışıklar 
Kilitli kapıların ardında kesik nefesler
İnsanlar susamış yeniden doğuyor
Adını sesleniyorum yıldızlar parlıyor göğsümde
Çırılçıplak bir senfoni gözlerimi okşuyor
Bir serçenin soluğunda susuyor zaman
Parmaklarının ucunda parıl parıl bir ay
Parmakların beni ışığa karıştırıyor
Adını sesleniyorum kara bir kısrak şahlanırken yaşam kokan yeleleriyle
Ve biz seninle sevgilim su gibi bir ibadeti gerçekleştiriyoruz  
Kuru topraklarda ölmüş bir tanrıya can üflüyor
İlk ateşin koynunda dans ediyoruz 
Adını sesleniyorum sevgilim doğa bir afet doğuruyor
Ama toprağa düşmüyor eller
Çiçek açıyor

Barış...

23.04.2022

UZANAN ELİM BİR ŞİİRE

                                                      

Vurulup bin bir yerinden
Uykusu delik deşik edilmiş canım şiir
Sancılarının kelimelerinde kopardığı kıyamet
Nasıl da kesiyor soluğunu kuşların
Yanmış bir ormanın küllerinden yükselen acı feryatlar
Kısır tohumlar saçıyor toprağa
Kadim bir suskunun cemresi düşüyor dudaklarımıza
Gözlerindeki derin denizlerde boğuluyoruz o güzel çocuğun
Ah keskin bir kılıç bu çaresizlik
Gelip boğazımıza oturuyor yutkunamıyoruz
Dağ gibi sesimiz çatlıyor
Adı isyan bir türküyü kaybediyoruz
Ah sessiz bir çığlık bu çaresizlik
Sessiz bir çığlıkta el ele tutuşuyoruz
Kanamak ya da çiçek açmak için

El ele

Barış...
16.04.2022

İSİMSİZ ŞİİR

                                                                            

Kapkara elbisesiyle 
Kırılmış parçalanmış
Yakılmış ve yıkılmış bir şarkı
Karanlığında doğmuş kabuslarının
Ve teninde yalnızlığının şiirsel yanıkları

Ölü şairlerin susmuş kelimelerinden geçerek
Geçerek susuz topraklarda
Bin yıldır ayakta duran çınarın gölgesinden
Ve çelikten ve ateşten
Ve geçerek kendi zehrinden
Kavuşan zifiri bulutuna
Ey kimsenin söylemeye cesaret edemediği zehirli şarkı
Karışıp kopan fırtınaya yağan yağmura
Karışıp gel yapış dudaklarıma
Varsın sağır olsun kulaklar
Erisin ya da sesimin ışığı elbisenin karasında
Dilim yine de çağlar seni
Toprağa su gibi akan
Yüreğimin çocuk sesiyle

Barış...
26.03.2022

NİHAYET

                                                                                                    

Ve işte sevgilim nihayet
Buluştuk seninle  
Zamanın yok hükmünde olduğu
Aşk sokakta
Buluştuk
Bir çiçek sabah
Ellerimizde horoz şekeri
Ve senin yanaklarında iki utangaç karanfil
Kelebeklerin kozalarından çıktığı mevsimdeyiz üstelik
Aşk sokak rengahenk
Sarılanlar mı dersin öpüşenler mi
El ele koşuşup baş başa söyleşenler mi
Omuz omuza verenler mi dersin bir kalabilmek için
Göz göze bakışanlar mı
Yananlar mı dersin tutuşanlar mı
Sen mi ben mi biz mi
İşte sana mutlulukla dolu bir sokak festivali
Ve nihayet buluştuk sevgilim
Aşk sokakta
Göğsümüzde türlü çiçekler 
Dilimizde sevda dolu türküler
Ve dahi şiirlerle
Buluştuk
Sarhoş olduk bir kadeh şarapla
Gördük ki bir fener alayı kurulmuş
Durmadık biz de yürüdük peşinden
Bahardan doğma bitmeyecek geceye
Katıldık kutsal bir akışa
Mumlar yakıldı 
Ve tütsüler
Havada misk-i amber
Durmadık yürüdük
Ve nihayet vardık el ele
Ateşten ezgilerle
bıraktık kendimizi bitmeyecek geceye
Bıraktık
Sarılmış 
Sımsıkı
Nihayet

Barış
17.10.2021

                                                                                                                                   

BİR AŞKIN PEŞİNDE

Ben eksik bir adam

Peşinde koşarım bir şiirin

Koşarım yorulmadan

Bıkmadan ve usanmadan

Eksilirim zamanın rüzgarlarıyla boğuştukça

Eksilirim de durmam

Durmam ölsem ac’ımdan

Bir şiir var uzakta olsa görüyorum

Bir dizesi göz gözlerime izliyorum

İçinde bin mumluk bir ışık

İçinde Promethe’nin günahı

Görüyorum

Bir dizesi dudak dudaklarıma öpüyorum

Uzanıyor dudaklarım dört mevsim

Uzanıyor şehirlerce uzaktan

Öpüşlerini hissedebiliyorum

Bir şiir var uzakta bir şehir

Ve ben tüm mesafeleri göğsüme bastırıyorum

Alıp onları uç uca bağlıyor

Uçurtmama kuyruk yapıyorum

Süslüyorum mesafelerle

Şehrin rengini taşıyan uçurtmamı

Yükseliyor gökyüzünde

Yükseliyor altın sarısı

Gülümsüyorum

Bir şiir var içimde bir yangın

İlmek İlmek örülen

Dize dize çoğalan

Ve çağlayan gürül gürül

Bir şiir var peşinde koşuyorum

Kalemin hiç değmediği

O bomboş sayfada

Barış...

KENDİNDEN GELEN

Bıçak gibi keskindi karanlık

Kanatır ve acıtırdı kör

Kar

Yağmur

Güneş ya da

Siyah

Varoluş

Yok oluş üstelik

Fark yok

Bıçak gibi keskindi karanlık

Kanatır ve acıtırdı sağır

Ritm ne de

Ses seda

Kayıp

Üstelik ne koku

Ne dudak

Zifiri karanlık kara

Bıçak gibi keskindi karanlık

Kanatır ve acıtırdı sonsuz

Kendi içinde mahkum

Hem korkak kendi içinde

Hem de cesur

Alışık bir de

Bıçak gibi keskindi karanlık

Ve kesti kendi göbeğini

Kanadı 

Doğurdu kendi ışığını

Bir küçük bebek gibi 

Gülümsedi ışık

Gülümsedi büyüdükçe

Ve büyüdü gülümsedikçe 

Kendi güneşini doğurdu karanlık

Barış...

GÜNAYDIN

Ölüm mü sessiz
Yoksa
Sessizlik mi ölüm
Günaydın gece
Ben yine sana uyandım


Barış...

BİR SABAH SENİ ÖZLEDİM

Bir sabah seni özledim sevgilim

Bir sabah özledim

Ve belki gelir dedim geceden

Bir sabah seni özledim sevgilim

Bir sabah özledim

Ve yeni bir güne saldım kokunu

Kaldırıp attım -miş’li geçmiş zaman tablolarını

Gökyüzüne boyadım duvarları

Gül rengi şarapla doldurdum küveti

Günlerin biriktirdiği hüznü atman için

Papatyadan beyaz vücudundan

Türlü çiçekler diktim bahçeye

Yeni güneşle açan

Mucizevi bir ruhla topraktan fışkıran

Şimdi bin pencereli evimde

Bin çift gözle bekliyorum seni

Bin bir türlü kuş topluyorum

Şarkılar söylesinler diye sana

Sarhoş gülücükler çalıyorum meyhanelerden

Öpücükler biriktiriyorum

Gece kumbaramda

Ve şiirler

Saçından tırnağına kadar aşık

Yollar yapıyorum uzun kısa

Hepsinin sonu bin pencereli evime çıkan

Üstelik çay demlenmek üzere

Gelsen de sevgilim

Bir bardak çaya açsak gözlerimizi

Gelsen de aşka soyunsak

Ve çıplak uyusak geceleri

Barış...

SESİMİ DUYAN VAR MI?

Etkisini yitirip

Duymayan kulaklarda

Ölüyor attığım çığlıklar

Ölüyor bu çığlıklarda

Büyük küçük balıklar

Ve soluyor renk renk çiçekler

Son Nefes koleksiyonunun

En nadide parçalarını topluyor

Elinde orakla kol geziyor Azrail

Çığlıklarımın içinde

Cinayetler işleniyor sebepsiz

Sayısız

Sahipsiz ve kimsesiz

Çığlıklarımda ölüm geceleri

Yükseliyor sessizlikle

Alçalıyor boğularak

Ve kayboluyor

Dipsiz bir kuyunun dibinde

Faili meçhul olmayan bir cinayete

Kurban gidiyor sesim

Sesimi duyan var mı

Barış...